Umrunda olmasın ışıklar

Sevdiğini derin bir çukurda yalnız bırakıp,ölümü isteyecek derecelere sokacak kadardı bu duyduğum.. Hayattan.. senden..Duygusuz kötü bir aktör gibi..

Ne zamandır duyduğum en ağır histi ve içimde acıdan inleyen organlarım zangır zangır titriyordu...

Korkudan mı artık.. Yoksa korktuğumun başıma gelmesinden miydi ?

Kendimden çok sevdiğimden mi duydum bunları ?

Bekleyişimin sonuydu..

En ağır kapıları kilitleyip , en karanlık yerlere girmekti niyetim..

Çünkü en aydınlık bildiğim o gözlerin.. ( Derin bir sessizlik )

Işıktan umudum yok.. Güneşim bana küsmesin..

Allah büyüktür gözlerin.. Hiç yaşlarla bana gelmesin..

Aydınlıktan karanlığa bu hisler.. Akaaaarr gi-der. Ve biter .